Κάτι παραπάνω από τους πασσάλους του καταστήματος

Παρόλο που η Paalupiste παρουσίασε τους ελικοειδείς πασσάλους για μονοκατοικίες ήδη από το 2006, εξακολουθούμε να λαμβάνουμε κατά καιρούς ερωτήσεις για το αν είναι πράγματι κατάλληλοι. Η σύγχυση συχνά προκύπτει από το γεγονός ότι, στις σκανδιναβικές χώρες, η πρώτη επαφή πολλών με τους ελικοειδείς πασσάλους είναι οι μικρές εκδόσεις που τοποθετούνται με το χέρι και πωλούνται στα καταστήματα ειδών κατασκευής. Έτσι, ακόμη και έμπειροι κατασκευαστές εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν ότι οι επαγγελματικοί ελικοειδείς πάσσαλοι διατίθενται σε διάμετρο έως 330 mm, με μέγιστη φέρουσα ικανότητα που φτάνει περίπου τα 1.000 kN ανά πάσσαλο. Σε τυπικές μονοκατοικίες, το φορτίο ανά πάσσαλο κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 100 και 250 kN, που σημαίνει ότι οι ελικοειδείς πάσσαλοι μπορούν εύκολα να στηρίξουν σπίτια δύο ή και τριών ορόφων χωρίς κανένα πρόβλημα.

Γιατί οι κατασκευαστές κατοικιών επιλέγουν ελικοειδείς πασσάλους

Η δημοτικότητα των ελικοειδών πασσάλων στις κατοικίες αυξάνεται σταθερά, και ο λόγος είναι εύκολα κατανοητός. Σας επιτρέπουν να παρακάμψετε την εκσκαφή, την απομάκρυνση των προϊόντων εκσκαφής, την αντιπαγετική προστασία, τις εργασίες αποστράγγισης και τη σκυροδέτηση. Η εξάλειψη αυτών των σταδίων επιταχύνει ολόκληρη τη διαδικασία θεμελίωσης και διατηρεί χαμηλό το κόστος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μόνη απαιτούμενη εκσκαφή είναι η αφαίρεση του επιφανειακού εδάφους και τυχόν οργανικών στρωμάτων. Αυτά αντικαθίστανται με γεωύφασμα και ένα λεπτό στρώμα θραυστού χαλικιού πάχους 150 έως 250 mm. Οι σωληνώσεις νερού και αποχέτευσης μπορούν συχνά να τοποθετηθούν ταυτόχρονα.

Κατάλληλοι τύποι εδάφους και αποστάσεις

Οι ελικοειδείς πάσσαλοι αποδίδουν καλύτερα σε άργιλο, ιλύ ή άμμο, εφόσον δεν υπάρχουν μεγάλοι ογκόλιθοι. Για κατοικίες, οι πάσσαλοι θα πρέπει γενικά να τοποθετούνται σε βάθος τουλάχιστον περίπου 2 μέτρων, ώστε να εξασφαλίζεται επαρκής πλευρική στήριξη. Ο αριθμός των πασσάλων εξαρτάται από τη σχεδίαση του κτηρίου, τις εδαφικές συνθήκες και το στατικό σχέδιο, αλλά μια τυπική απόσταση είναι 2,5 έως 3 μέτρα. Αυτό σας δίνει μια πρόχειρη εικόνα για τις πρώτες εκτιμήσεις κόστους.

Η διαδικασία: από την εδαφοτεχνική έρευνα στην εγκατάσταση

Η εργασία ξεκινά συνήθως με μια εδαφοτεχνική έρευνα και σχεδιασμό θεμελίωσης. Η εδαφοτεχνική έκθεση είναι απαραίτητη, καθώς παρέχει τα δεδομένα που χρειάζονται για τη διαστασιολόγηση των πασσάλων και την κατάρτιση μιας ακριβούς προσφοράς. Η Paalupiste μπορεί να αναλάβει το πλήρες πακέτο, από τον σχεδιασμό έως την προμήθεια των πασσάλων και την εγκατάσταση.

Η εγκατάσταση γίνεται σχεδόν πάντα με εκσκαφέα εφοδιασμένο με κεφαλή περιστροφής ροπής. Πριν την έναρξη, ένας τοπογράφος σημαδεύει τις θέσεις των πασσάλων. Απαιτείται επίσης ένα υψόμετρο αναφοράς, ώστε οι πάσσαλοι να τοποθετηθούν στο σωστό ύψος. Μικρές διαφορές ύψους μπορούν να ρυθμιστούν με χαλύβδινα παρεμβλήματα μέσα στους δακτυλίους των κεφαλών των πασσάλων. Οι θέσεις σημαδεύονται συνήθως με πασσαλάκια, ράβδους οπλισμού ή σπρέι βαφής. Όταν χρησιμοποιείτε βαφή (ένα "X"), κάντε το μεγαλύτερο από τον έλικα του πασσάλου, ώστε να μην εξαφανίζεται καθώς ο πάσσαλος βιδώνεται.

Εγκατάσταση σε μία έως δύο ημέρες

Στα περισσότερα έργα κατοικιών, οι πάσσαλοι τοποθετούνται σε μία ή δύο ημέρες. Κατά την εγκατάσταση, η ροπή παρακολουθείται είτε με αισθητήρα είτε μέσω της υδραυλικής πίεσης, κάτι που απαιτεί ακριβή γνώση των χαρακτηριστικών της μονάδας περιστροφής. Κάθε πάσσαλος καταγράφεται: αριθμός, μέγεθος, μήκος, ροπή εγκατάστασης, εκτιμώμενη φέρουσα ικανότητα και τυχόν αποκλίσεις. Ο πελάτης λαμβάνει πάντα αντίγραφο του πρωτοκόλλου εγκατάστασης.

Εάν μεγάλοι λίθοι επηρεάσουν την ακρίβεια και υπερβούν οι ανοχές, ο μελετητής της θεμελίωσης αξιολογεί την κατάσταση και προτείνει τυχόν απαραίτητες ενέργειες, όπως πρόσθετους πασσάλους ή άλλες προσαρμογές.

Ο φέρων σκελετός πάνω από τους πασσάλους

Ο τοποθετητής μαζεύει τυχόν τεμάχια που έχουν κοπεί και τα στέλνει για ανακύκλωση. Με τους ελικοειδείς πασσάλους, η θεμελίωση μιας κατοικίας ολοκληρώνεται πιο γρήγορα, πιο εύκολα και σχεδόν πάντα με χαμηλότερο κόστος από τις παραδοσιακές μεθόδους, ενώ η κατασκευή μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά. Η αποφυγή του σκυροδέματος μειώνει επίσης σημαντικά τις εκπομπές CO2 από τη φάση της θεμελίωσης.

Ο φέρων σκελετός πάνω από τους πασσάλους αποτελείται συνήθως από χαλύβδινες ή σύνθετες κολλητές ξύλινες δοκούς (glulam). Οι πάσσαλοι μπορούν επίσης να στηρίξουν πέδιλα ή πλάκες. Στην κορυφή κάθε πασσάλου τοποθετούνται κεφαλές πασσάλων που διαθέτουν οπές για τη στερέωση ξύλινων δοκών από κάτω. Εναλλακτικά, μπορεί να συγκολληθεί χαλύβδινος σκελετός στις κεφαλές ή οι κεφαλές να εγκιβωτιστούν σε περιμετρική δοκό από σκυρόδεμα.

Το αποτέλεσμα

Τελικά, οι ελικοειδείς πάσσαλοι προσφέρουν αξιόπιστες θεμελιώσεις γρήγορα και οικονομικά, διατηρώντας παράλληλα καθαρό το εργοτάξιο. Εάν σχεδιάζετε μια νέα κατοικία, επικοινωνήστε μαζί μας στην Paalupiste, και θα χαρούμε να συζητήσουμε το έργο σας.